Ama hiç bir zaman yazamadım. Niye bilmiyorum. Duygularımı kelimelerle anlatmak konusunda hiç iyi değilim. Gitar çalarak(çalabildiğim tek alet olduğu için) duygularımı daha iyi ifade edebildiğimi düşünüyorum. Ama onun için bile iyi bir gitarist olmak gerekiyor ve dolayısıyla onuda yapamıyorum. Resim çizmek konusunda da aynı şey geçerli. Tek yapabildiğim başka bir resme bakıp onu başka bir kağıda geçirmek. Bu resim yeteneği değil kopyalama yeteneği. Bence ikisi farklı şeyler. Dolayısıyla hiç bi bok beceremiyorum. Derslerime bile çalışamıyorum. İçimden hiç bir şey yapasım gelmiyor. Sadece sabahtan akşama hatta hiç uyumadan bir kaç gün sadece dizi izlemek istiyorum. Orada ki kurmaca hayatlara kendimi kaptırıp, kendimle karşılaştırıp, yapamadığım şeyleri yaptıklarını görüp bunalıma girmek istiyorum. Bir kaç hafta odama kapanmak ve kimse tarafından ulaşılamamak istiyorum. Yalnız kalmak istiyorum. Kalabalık içinde değil. Gerçekten yalnızlık. Oturmaktan yorulunca elbise dikmek istiyorum yada dans etmek istiyorum. Ha onları bile doğru düzgün yapamıyorum ya neyse. Ailem okuduğum bölümü bitirmemi istiyor, ama ben bitiremeyeceğimi biliyorum. Çünkü çoğu derse girmiyorum, girsem de dinlemiyorum, dinlesem de anlamıyorum. Açık sözlü olabilmek istiyorum. Karşımdaki kişiye ne düşündüğümü hemen açıklayabilmek istiyorum. Ama onuda yapamıyorum, çünkü çekiniyorum, utanıyorum, öyle olunca dilim tutuluyor konuşamıyorum, kekeliyorum, saçmalıyorum. Bu yazdığım yazıyı kimsenin zahmet edipte okuyacağını sanmıyorum. Ama eğer biri sabredip te okumuşsa ona da teşekkür ediyorum.
Gece olunca insan mutluluk maskesini çıkarıyor, çünkü nasılsa kimse onu görmüyor. İçi rahat.

facebook timeline cover’ı gif olabilse bunu koyardım.
hayır kesinlikle “bir saniye bile gözünüzü kapar ya da sayfamdan ayrılırsanız ölürsünüz” demeye çalışmıyorum, mümkünse girmeyin bile hatta.
(Kaynak: rocknroll4u2)
Herhangi bir şehirde, herhangi bir ev. Evin salonu. Salonun ortasında kırmızı bir kanepe. Kanepede bir adam. Kahverengi-kırmızı kareli battaniyeye sarılmış, gözleri tavanda yatıyor, bir kolu başının altında. Mutsuz yüzü, ifadesiz. Bir kadın. Kapıya yakın duvara sırtını yaslamış, yerde, bacaklarını…

Mesaj geldi, heyecanlandım, bi açtım mesajı, Turkcell….. Bir hayal kırıklığı… Bir moral bozukluğu…. *RTÜK*

Otur otur canım çıktı lan. Vallahi eyi değilim. Kafayı sıyırmak üzereyim. İnternetim kotalı. Ne dizi izleyebiliyorum ne video. Oyunda indiremiyorum. Online oyunlarımı özledim. Lanet…